Frits Jeuris & Vladimir Slavov

Lumineuze Fresco & 'One day, the hunter becomes the prey'

Van kasteelinterieurs zou je een elegantie en ijdele klasse mogen verwachten; met blazoen, pracht en praal. In het kasteel van Bokrijk wordt dat op een hedendaagse manier ingevuld. Zowel Frits Jeuris als Vladimir Slavov tekenen voor enkele bezielende elementen zoals een eigengereide jachttrofee en een adembenemende luchter.

“Sinds de start van dit creatieve proces rond de kasteelinrichting, kijk ik met heel andere ogen naar kastelen en de kenmerkende expressieve elementen”, zegt Frits Jeuris. Als herbestemmer, kunstenaar en alleskunner liet hij zich inspireren op de jachtkamer waarin trofeeën geëtaleerd worden, maar verandert de focus van geschoten wild naar de jager. Het leidde tot een sculptuur getiteld ‘One day the hunter becomes the prey’, een relativerende jachttrofee waarin de jager als prooi te kijk wordt gesteld. Hiervoor ging hij aan de slag met populierenhout, een houtsoort waar voorheen onder andere klompen uit werden gemaakt.

Dankzij het co-creatieve proces leerde Frits Jeuris ook Vladimir Slavov kennen, een uitermate getalenteerde Bulgaarse kunstenaar met de nodige adelbrieven in arts & crafts en een voorliefde voor verlichting. “In Frits – en in de missie van Bokrijk – ontdekte ik een zielsverwant, ook hij wil op een hedendaagse manier oude materialen herwaarderen net zoals ik wel eens met stukken balustrade of oude kandelaars aan de slag durf te gaan”, zegt Vladimir Slavov. Samen ontwikkelden ze een bijzondere luchter voor de centrale ruimte van het kasteel. De in Antwerpen gebaseerde Slavov exploreert met zijn DIM atelier graag de mogelijkheden van materialen als messing, brons, koper en hout. “Voor de luchter maken we een ranke koppeling tussen hout en messing waardoor je kleine grijpstaafjes krijgt waarin LED-technologie zit weggewerkt”. Het lumineuze concept reikt echter verder.

Frits Jeuris kwam op de idee om bloemen en blaadjes uit de rozentuin van Bokrijk te conserveren in hars waardoor er semitransparante schijven ontstaan met bloemenblaadjes. Deze schijven haken dan in de ranke houten armaturen, gemaakt door Japans schrijnwerker Mathisu in samenwerking met Frits Jeuris, en worden als het ware als fresco’s uitgelicht. “Het levert niet alleen een spel van clair-obscur op, het geheel aan ‘lampjes’ zal ook van de hele hoogte gebruikmaken en mocht de centrale kasteelruimte nodig zijn voor een bepaalde setting, dan kan de hoogte van de lampjes aangepast worden.” “Tijdens dit traject lette ik steeds meer op kastelen overal waar ik ze tegenkwam. In al hun grandeur , maar ook vooral leegstaande, herbestemde en ruïnes van kastelen”, vertelt Jeuris.“ Het zijn overblijfselen uit de tijd dat de wereld in veel kleinere stukjes verdeeld was. Dat wij vanuit onze hedendaagse visie in dit kader mogen werken, is een fantastische kans.”